De cisterciënzenabdij, Abdij Notre-Dame d'Orval, werd in 1132 opgericht. In 1789 brak in Frankrijk de grote Revolutie uit. Al de bezittingen van de abdij, die in Frankrijk lagen, werden opgeëist. Oval kwam veelvuldig in oorlogsgevaar, de ene keer al ernstiger dan de andere, tot op de beslissende dag van 23 juni 1793. Toen werd ze prijsgegeven en blootgesteld aan plundering en brand door revolutionaire troepen, onder het bevelhebberschap van generaal Loison. Alles werd vernield.
In 1926 schenkt de familie de Harenne de ruïnes van Orval met de omliggende grond terug aan de Orde van Cîteaux, opdat het monastieke leven weer tot bloei zou komen.
De gigantische heropbouw werd ondernomen door Marie-Albert van der Cruyssen, een Gentenaar, die monnik was in "La Trappe" (Normandië). Monniken van de abdij Sept-Fons (Allier) vormen met hem de kern van de nieuwe Orval-gemeenschap.
Vanaf 1927 leeft de vallei weer op het ritme van de koorgetijden. Heel snel herrijst, op de grondslagen van het achttiende eeuwse klooster, een nieuwe abdij, naar het ontwerp van architect Henri Vaes. In 1948 is het werk af en op 8 september wordt de kerk plechtig in gebruik genomen.
Toen Orval uit zijn as herrees, na meer dan 130 jaar ruïne, vereistte de heropbouw van de abdij aanzienlijke financiële middelen ; de brouwerij werd opgericht om de rol van de vroegere ijzersmelterij over te nemen.
De brouwerij werd in 1931 dus niet gebouwd om werk te geven aan de monniken, die maakten toen reeds brood en kaas ; vanaf het begin werden leken in dienst genomen. De eerste meester-brouwer was een duitser, Pappenheimer genaamd ; hij is begraven op het kerkhof van Villers-devant-Orval.
Hij en de Belg Honoré Van Sande, die tijdens diezelfde periode in de brouwerij werkte, liggen aan de basis van dit zo typische bier. Zij waren stoutmoedig : de combinatie van fabricatiemethoden die zij toepasten komen nergens elders voor. Verschillende van deze methoden, zoals het 'drooghoppen", zijn Engels. Het aroma en de fijnheid van de smaak van het bier is dan ook meer te danken aan de hoppen en de gisten dan aan de gebruikte mouten. Zowel het recept, het glas, de fles als het etiket, zoals wij die nu nog kennen, zijn nog dezelfde als in het begin van de jaren 30.
